De Rode Toren van het Tuindorp-West complex in Utrecht is geselecteerd als één van de genomineerden voor de Erfgoed Duurzaamheidsprijs. Harriën van Dijk, Restauratiearchitect bij VB erfgoed & architectuur vertelt over de verduurzaming van dit gebouw dat in 2017 gemeentelijk monument werd, ontworpen in 1969 en gebouwd in 1971-1972. De opgave was groot: de betonbouw kende veel koudebruggen, nauwelijks isolatie en vrijwel geen ventilatie. Tegelijkertijd bestond de wens de monumentale en sociale kwaliteiten van het complex behouden blijven. De gehele gebouwschil is geïsoleerd, koudebruggen zijn opgelost en alle ramen en puien zijn vervangen. Ook zijn de studentenkamers opgeknapt, voorzien van ventilatie en is de woonkeuken vergroot. Daarbij zijn de oorspronkelijke kleuren teruggebracht en de architectonische kwaliteiten versterkt. Het beoogde energielabel A werd zelfs overtroffen: de Rode Toren behaalde label A+.
De stemmingen voor de Erfgoed Duurzaamheidsprijs zijn nu geopend! Neem een kijkje op Monumenten.nl en ontdek welke projecten nog meer zijn genomineerd. Stemmen kan tot dinsdag 15 september 00:00 uur.
De organisatie van de Erfgoed Duurzaamheidsprijs is in handen van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE), het Nationaal Restauratiefonds (NRF) en stichting Nederland Monumentenland.

Harriën van Dijk: Door heel veel, heel verschillende dingen, van middeleeuwse kastelen tot jong erfgoed. Maar dat jonge erfgoed is iets bijzonders, omdat je er echt de mix hebt tussen erfgoedwaarde, verduurzamen en problemen oplossen. En ja, dat is een heel interessante opgave om mee bezig te zijn.
Beeldtekst: Erfgoed Duurzaamheidsprijs
De Rode Toren, Tuindorp-West complex, Utrecht
Harriën van Dijk
Restauratiearchitect, VB erfgoed & architectuur
Het is ontworpen in 1969, gebouwd in 1971 en 1972 en het is in 2017 een gemeentelijk monument geworden. Met name om de brutalistische betonarchitectuur. Er zijn 300 studenten in één toren en op elke hoek van de driehoek op dit perceel staat één toren. Stichting Studentenhuisvesting Utrecht is de eigenaar en ook de opdrachtgever voor de verduurzaming. Elke tijd heeft natuurlijk zijn bijzondere architectuur en in de jaren zeventig zat men heel erg op de positieve architectuur, sociale huisvesting en systematisch bouwen. En dit is betonbouw, tunnelbouw. Door de aangestorte betonelementen en al die galerijen ontstonden er heel veel koudebruggen. Er zit maar twee centimeter isolatie in de gevels. Op sommige plekken helemaal geen isolatie. Dus energetisch was het een grote ramp. De opgave was vrij volledig: thermisch isoleren. Er was geen of nauwelijks ventilatie in de studentenkamers. En de studenten wilden heel graag een grotere leefkeuken. En natuurlijk de monumentale waarde respecteren. En we hebben daaraan toegevoegd dat we ook de architectonische uitstraling wilden verbeteren. We hebben verschillende keren met Age van Randen, de oorspronkelijke architect, gesproken. In de keuken hebben we met hem gesproken over de kernwaarden van het complex. En wat hem betreft ging het dus niet zozeer om materiaalbehoud, maar meer om de sociale gedachte van de leefomgeving en om die zo optimaal mogelijk te maken. Daar stond hij helemaal achter. Ja, de hele schil is veel beter geïsoleerd. Alle bouwfysische problemen zijn opgelost, dus de koudebruggen zijn verholpen. Het doel was label A, maar het is A+ geworden. De kamers zijn geventileerd, helemaal opgeknapt en alle ramen en puien zijn vervangen. De gevels zijn geïsoleerd, de woonkeuken is vergroot dus het comfort is toegenomen. Maar ook de architectonische kwaliteiten zijn versterkt en de oorspronkelijke kleuren zijn teruggebracht. Dus het is weer een heel helder geheel geworden. Het is gelukt om jong erfgoed te verduurzamen. Vind je dat ook? Stem dan op de Rode Toren, Tuindorp-West in Utrecht.
Beeldtekst: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
Stem op De Rode Toren Tuindorp-West complex Utrecht via Monumenten.nl