Bij het onderzoek zijn verschillende methoden en technieken ingezet. Zo is het bronzen oppervlak van ieder voorwerp met een draagbaar röntgenapparaat gemeten, zijn er monsters genomen met een boor of laserstraal en zijn de loodisotopen van de monsternames gemeten.
XRF-scanner
Een XRF-scanner helpt een globale inschatting te maken van het percentage lood in het brons. Hierbij wordt het monster blootgesteld aan röntgenstraling. Ieder element heeft herkenbare golflengtes die aan de hand van teruggekaatste straling wordt gemeten. Zo weet je uit welke elementen het monster bestaat. Meer over XRF-onderzoek is te lezen op onze kennisbank.
Monstername met boor of laserstraal
Daarna volgt of een monstername met een 1 mm-boor (voor een volume van 7 mg aan slijpsel), of met een laserstraal, ook wel laserablatie genoemd (lees ook blog Ins en outs van laserablatie). De hete straal brandt minuscule gaten in het bronsoppervlak. Dat zijn deukjes ter grootte van 100 µm (=0,001mm) en 150 μm (=0,0015 mm) diep. De hete laserstraal produceert superkleine druppels brons die in op een filter worden opgevangen. Van het verdampte brons zijn de loodisotoopverhoudingen bepaald.
De laserablaties zijn uitgevoerd door een specialistisch team van de Vrije Universiteit.
Van een bronzen object wordt met een boortje een monster genomen
Stabiele loodisotopen meten
Als laatste stap zijn de stabiele loodisotopen in de boor- of ablatiemonsters gemeten. (Lees ook blog Koninklijk water en zeldzaam prehistorisch lood). De loodisotoopverhoudingen in het brons vertellen namelijk iets over waar het kopererts kan zijn gemijnd. Zo komen we meer te weten over uit welke gebieden het koper afkomstig is (bijvoorbeeld het alpiene gebied, de Britse eilanden of Spanje) of welke mijngebieden zijn uit te sluiten.
De armband van Dreumel wordt met een hete laserstraal bemonsterd