Juryrapport Museumtalentprijs 2026

Museumtalentprijs

De Museumtalentprijs wordt door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed in opdracht van de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap uitgereikt. Met de prijs wordt jong talent in de erfgoedsector in de schijnwerpers gezet en worden frisse ideeën en nieuwe energie met elkaar gedeeld. De prijs bevordert de verbinding van generaties in de erfgoedsector en genereert positieve (publicitaire) aandacht voor cultureel erfgoed en jonge professionals. Sinds 2017 wordt deze prijs traditioneel tijdens het Museumcongres van de Museumvereniging uitgereikt. In 2026 vindt de uitreiking plaats op 1 oktober.

De winnaar ontvangt een uniek en naar eigen wens in te vullen ontwikkeltraject ter waarde van €3.000. De andere twee finalisten ontvangen €1.500 per persoon voor een eigen in te vullen doel ter bevordering van hun ontwikkeling.

De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed verzorgt de uitvoering van deze stimuleringsprjis voor jong talent in opdracht van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. 

Criteria

• Genomineerde is jonger dan 32 jaar op het moment van aanmelding;
• Belangrijkste werkzaamheden zijn gerelateerd aan het museale veld;
• Geeft zichtbaar blijk van een gepassioneerde en onderscheidende visie op gebied van collecties, conservering, publiek, curatorschap, etc.;
• Kandidaten zijn betaald werkzaam in de museale sector, als zelfstandige of in loondienst.

Eerdere winnaars en finalisten

2025: Christian van Houwelingen (Nationaal Onderwijsmuseum) Overige genomineerden: Lisse de Bie (Groninger Museum) en Nychenda Fecunda (Wereldmuseum Rotterdam)

2024: Jolijn Schilder (Mauritshuis)
Andere finalisten: Tom Quist (Wereldmuseum Amsterdam) en Emma Verweij (Rijksmuseum voor Oudheden)

2023: Nina van der Werf (Missiemuseum Steyl)
Andere finalisten: Bram Donders (Boijmans van Beuningen) en Jazzy Taihuttu (Stedelijk Museum)

2022: Tijmen Dokter (Nationaal Militair Museum)
Andere finalisten: Marie Stel (Museum Het Valkhof) en Tim de Zeeuw (Teylers Museum)

2021: Setareh Noorani (Het Nieuwe Instituut)
Andere finalisten: Lizanne Gille (Spoorwegmuseum) en Marieke Koppelmans (Limburgs Museum)

2019 : Boukje Schaap (Museum Catharijneconvent) Andere finalisten: Richard Kofi (Nationaal Museum van Wereldculturen) en Anouk Heesbeen (Museum de Lakenhal)

2018: Davida de Hond (CODA)
Andere finalisten: Femke Veeman (EYE Filmmuseum) en Brigitte Jansen (Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid)

2017: Imara Limon (Amsterdam Museum) Andere finalisten: Marleen Hartjes (Van Abbemuseum), Kristel Witkam (Haags Historisch Museum)

Kandidaatstelling

Kandidaten konden worden voorgedragen door professionals of betrokkenen uit de sector. Veelal werden de kandidaten voorgedragen door hun leidinggevende. De nominatie ging vergezeld van een korte beschrijving van de genomineerde en waarom hij of zij in aanmerking zou moeten komen voor deze prijs. Gevraagd werd ook naar een opvallende rol, een bijzondere competentie, karakter of (innovatieve) aanpak. Wanneer het vooral het project of het werk was dat opviel, belangrijk of bijzonder was, was het van belang dat de genomineerde daar een cruciale rol in speelde.

Jurering

De jury van de Museumtalentprijs 2026 bestond uit de volgende personen:

• Susan Lammers, algemeen directeur Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (juryvoorzitter);
• Vera Carasso, directeur Museumvereniging
• Martine Gosselink, directeur Mauritshuis
• Christian Pfeiffer, directeur Huizer Museum
• Christian van Houwelingen, Nationaal Onderwijsmuseum, winnaar Museumtalentprijs 2025

De jury heeft de inzendingen beoordeeld en heeft vastgesteld dat de kandidaten met hun grote variëteit aan werkzaamheden de vele verschillende disciplines in de erfgoedsector laten zien. Uit de kandidaatstellingen blijkt de drive die veel jonge professionals hebben én de waardering die ze van hun collega’s ontvangen. De jury heeft bij haar beoordeling zich de vraag gesteld of een kandidaat zich niet alleen heeft onderscheiden in zijn of haar werk of visie, maar daarin ook overtuigend is en daadwerkelijk een plan heeft omgezet in realiteit. Wat heeft iemand zelf behaald en wat zijn prestaties die voortkomen uit de setting waar iemand in opereert? In de organisaties die talenten kansen geven, waar zit dan de individualiteit? Daarbij is zowel oog voor de extraverte persoonlijkheden als de talenten die opereren achter de schermen.

Wat opvalt is dat er talenten zijn die vernieuwing en verdieping in hun vakgebied voortbrengen. Deze vernieuwing kenmerkt zich in de kansen die de kandidaten zien en de wijze waarop zij buiten de eigen denkwereld kijken om kansen te zien. De verdieping is te herkennen aan het hoge niveau van onderzoek van de kandidaten. De jury heeft uit de grote groep geschikte kandidaten gekeken naar de individuen die vanuit intrinsieke motivatie werken aan de museale sector en het erfgoedveld, naar verwachting een blijvende indruk zullen achterlaten én die dit doen met een geheel eigen stijl. Besproken is of de kandidaten blijk geven van een nieuwe kijk op het werk. De jury vindt het van belang dat een kandidaat zich heeft laten zien op meerdere momenten of in meerdere projecten. Daarnaast wordt gewaardeerd wanneer de talenten goed onderlegd zijn en weten wat ze doen, zodat ze op niveau hun werk uitvoeren. Tot slot is het brengen van vernieuwing in de museumsector een belangrijk onderliggend criterium dat de jury heeft meegenomen bij de keuze voor de drie genomineerden en uiteindelijke winnaar. 

De jury kwam na de weging van deze criteria in het juryberaad tot in de nominatie van de volgende drie talenten en gaf van hen de volgende omschrijving.

De drie finalisten

Charlotte Fijen

Charlotte werkt, onder meer, als curator bij de Grote Kerk Breda. Zij is opgeleid als kunsthistoricus, gespecialiseerd in hedendaagse kunst. Naast haar vast dienstverband bij de Stichting Grote Kerk Breda werkt zij ook als freelance curator en schrijver bij Metropolis M en Witte rook. Bij de Grote Kerk Breda werkt zij met grote toewijding aan de gelaagde geschiedenis van de kerk en weet overtuigende verbindingen tussen het erfgoed van de kerk, actuele maatschappelijke thema’s en de belevingswereld van nieuwe, jongere doelgroepen te vinden. Hiermee stimuleert zij de dialoog tussen hedendaagse makers en het rijke culturele erfgoed en opent zij steeds nieuwe perspectieven.

Voor de Grote Kerk Breda speelde Charlotte een cruciale rol in de ontwikkeling van de digitale webapp Huis van Verhalen, een innovatief storytellingplatform, waarmee de Grote Kerk Breda haar erfgoed op een eigentijdse en toegankelijke manier ontsluit. Zij was medeverantwoordelijk voor de inhoudelijke ontwikkeling van de tours, waarin de gelaagde geschiedenis van de kerk wordt verbonden met actuele thema’s en de belevingswereld van een breed en jonger publiek. Dankzij haar scherpe redactionele en curatoriele aanpak draagt de webapp aantoonbaar bij aan de vernieuwde bezoekerservaring en de actuele positionering van de Grote Kerk Breda.
Daarnaast was zij mede-curator van verschillende tentoonstellingen binnen de reeks ‘Nieuwe Perspectieven’. Charlotte brengt hedendaagse kunst op een overtuigende manier in dialoog met het erfgoed van de kerk en actuele maatschappelijke thema’s.

De jury is onder de indruk van de wijze waarop Charlotte aan vernieuwende programma’s weet te werken in de Grote Kerk Breda. Ze slaagt erin te verbinden vanuit een transhistorische benadering en weet hiermee nieuwe doelgroepen te bereiken. Charlotte heeft een analytische blik, sterk gevoel voor conceptontwikkeling en kan bruggen slaan tussen kunst, erfgoed en samenleving. Daarnaast is het ook bewonderenswaardig hoe Charlotte al op jonge leeftijd veel verschillende opdracht- en werkgevers heeft gehad.

Maaike Rikhof

Op het moment van aanmelding was Maaike Rikhof conservator moderne kunst in het Frans Hals Museum met als specialisme kunst rond 1900 vanuit een queer- en genderperspectief. In 2022 won zij voor haar afstudeerscriptie over Paul Cézanne de VNK x PAN Scriptieprijs en in 2025 werd ze genomineerd voor de Karel van Manderprijs voor haar bijdrage aan de publicatie The Art of Drag. Vanaf 1 september 2026 werkt zij als Research Associate Queerness bij het Rijksmuseum in Amsterdam. Daar werkt zij aan een nieuw meerjarig onderzoeksprogramma gericht op de zichtbaarheid van queer personen in de collectie.

In haar werk verbindt Maaike erfgoed, maatschappelijke relevantie en publieksbereik op een overtuigende manier. In een relatief korte tijd wist Maaike met tentoonstellingen, publicaties en onderzoek musea en publiek in te laten zien hoe onderbelichte verhalen zichtbaar gemaakt kunnen worden. Zo werkte zij aan de tentoonstelling ‘De Nieuwe Vrouw’ in Museum Singer in Laren en speelde ze een sleutelrol bij de ontwikkeling van de tentoonstelling en publicatie ‘The Art of Drag’ van het Frans Hals Museum, die zij samenstelde met collega-conservator Manique Hendricks. Maaike zorgde er bij ‘The Art of Drag’ voor dat het een blijvende verandering in de organisatie voortbracht. Zo werden vooraf trainingen rond genderdiversiteit georganiseerd voor medewerkers en werd actief gewerkt aan kennisontwikkeling binnen het museum.

De jury ziet in Maaike een museumtalent dat overtuigd is dat inclusie geen tijdelijk project of evenement mag zijn, maar een structureel onderdeel moet worden van museumbeleid, collectiebeheer, onderzoek en presentatie. Dit doet zij vanuit een intrinsieke motivatie en overtuigende wijze. Bijzonder aan Maaike is hoe zij feilloos het integreren van queer perspectieven in vaste collectieopstellingen weet te combineren met een kritisch herzien van traditionele classificatiesystemen binnen musea. Daarbij benadrukt zij dat geleefde ervaringen even serieus genomen moeten worden als traditionele kunsthistorische kennis.

Mireille Link

Mireille Linck werkt, na aanstellingen bij onder meer het Rijksmuseum en Museum Boijmans Van Beuningen, als assistent-conservator bij Escher in Het Paleis. Hier is ze sinds een jaar conservator en ze wist direct internationaal bereik te creëren met haar tentoonstelling ‘Escher & Islamic Art: 20 Perspectives’. Naast haar werk als conservator was ze onder meer bestuurslid van Jong VNK en zit zij bij de Raad van Toezicht van de Stichting Grote Kerk Naarden. De komende jaren zal zij haar expertise verder verdiepen als buitenpromovendus aan de Universiteit van Amsterdam.

Voor de tentoonstelling ‘Escher & Islamic Art: 20 Perspectives’ heeft Mireille de diepgewortelde invloed van het Spaans-islamitisch erfgoed, met name het Alhambra, op het werk van M.C. Escher onderzocht. Daarnaast presenteerde zij twintig hedendaagse makers die allen raakvlakken hebben met Eschers nalatenschap. Hiermee toont ze haar vermogen om op gelaagde wijze kunsthistorisch onderzoek te combineren met complexe thematiek en weet zij dit op een toegankelijke wijze te presenteren. Hierbij behoudt ze haar scherpe oog voor culturele esthetische rijkdom van islamitisch erfgoed. Naast deze tentoonstelling is Mireille betrokken bij verschillende onderzoeksprojecten, zoals het samenstellen van de bestandscatalogus van watermerken in het werk van G.B. Piranesi en het digitaal ontsluiten van een prentenalbum. Deze onderzoeksresultaten wist zij vervolgens te vertalen naar publicaties, toegankelijke webteksten, lezingen en tentoonstellingen, waardoor specialistische kennis breed gedeeld wordt.

De jury is onder de indruk van de wijze waarop Mireille met de tentoonstelling ‘Escher & Islamic Art: 20 Perspectives’ de verbreding weet op te zoeken door een afwisselende groep hedendaagse makers uit te nodigen. En juist hier ziet de jury de kracht van Mireille, die een verfijnd evenwicht tussen kunsthistorische verdieping, interculturele reflectie en hedendaagse relevantie weet te vinden. Waarbij ze er ook in slaagt om een breed publiek aan te spreken.

En de winnaar is: Maaike Rikhof

De jury is onder de indruk van de grote groep uitstekende professionals die tot kandidaat zijn gesteld voor de editie 2026 van de Museumtalentprijs. De keuze voor de winnaar van de Museumtalentprijs 2026 is gevallen op Maaike Rikhof, die bijdraagt aan een blijvende verandering in de wijze waarop musea naar erfgoed, kunstgeschiedenis en representatie kijken.

Waar Maaike zich in onderscheidt is haar benadering van de rol van musea. Een museum is volgens Maaike niet neutraal; iedere keuze heeft invloed op beeldvorming. Vanuit die gedachte gebruikt zij erfgoed en kunstgeschiedenis als instrument om groepen die historisch onderbelicht zijn geweest een plaats in het collectieve geheugen te geven. Daarmee verbindt zij wetenschappelijk onderzoek aan actuele maatschappelijke vraagstukken op een manier die zowel kritisch als constructief is.