In 1972 heeft UNESCO het Werelderfgoedverdrag opgesteld. Het verdrag is bedoeld om cultureel en natuurlijk erfgoed dat van unieke en universele waarde is voor de mensheid beter te kunnen bewaren voor toekomstige generaties. UNESCO is de Verenigde Naties-organisatie voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Het Koninkrijk der Nederlanden behoort sinds 1992 tot de 195 landen die het verdrag hebben ondertekend. Het Werelderfgoedcomité van UNESCO stelt de Werelderfgoedlijst samen.
Het Werelderfgoedcomité
Het Werelderfgoedcomité is verantwoordelijk voor de implementatie van het Werelderfgoedverdrag en verdeling van de financiële middelen beschikbaar voor de uitvoering van het verdrag. Het comité bestaat uit 21 gekozen lidstaten en komt eenmaal per jaar bijeen. Tijdens deze jaarlijkse vergadering neemt het comité formele besluiten over de inschrijving op de Werelderfgoedlijst en de Lijst van Bedreigd Werelderfgoed en verzoekt lidstaten om actie wanneer sites niet voldoende worden beschermd of niet effectief worden beheerd.
Welke monumenten staan op de Werelderfgoedlijst?
Op de Werelderfgoedlijst staan op dit moment meer dan 1.200 monumenten, verdeeld over 170 landen. Het merendeel bestaat uit cultureel erfgoed. De andere werelderfgoederen zijn natuurmonumenten of een combinatie van beide.
Bekijk de interactieve werelderfgoedkaart op unesco.nl voor alle locaties.
Ontstaan werelderfgoedlijst
De grondgedachte van UNESCO achter de werelderfgoedlijst is het bevorderen van mondiaal wederzijds begrip, om daarmee wereldvrede te bevorderen. UNESCO hield in 1959 een succesvolle campagne om het tempelcomplex Abu Simbel in Egypte te redden. Daarna zette de organisatie dat werk voort voor andere bijzondere locaties. In 1972 begon UNESCO met het opstellen van een internationale werelderfgoedlijst. In 1978 werden de eerste locaties, waaronder de Galapagos-eilanden, op de lijst gezet.
