Nieuwe Hollandse Waterlinie als werelderfgoed

De Nieuwe Hollandse Waterlinie is in 2019 bij UNESCO voorgedragen als uitbreiding van het bestaande werelderfgoed Stelling van Amsterdam. Samen vertellen ze het hoe Nederland tussen 1815-1940 het water als bondgenoot inzette bij de verdediging van het land.

Stelling van Honswijk
Beeld: Siebe Swart
Stelling van Honswijk, onderdeel van de Hollandse waterlinie.

Wereldwijd unicum

Deze militaire megastructuur is een landschappelijk unicum en moet als één geheel worden gezien. De unieke karakter van de waterlinie uit zich in het strategisch landschap, watermanagementsysteem en de vele militaire verdedigingswerken. Meer over de Nieuwe Hollandse Waterlinie leest u in het onderwerp Militair erfgoed.

Samenwerking

5 provincies, 5 ministeries, terreinbeheerders en vele gemeenten trekken samen op naar de toekenning van de werelderfgoedstatus. Ze werken samen om de Nieuwe Hollandse Waterlinie te behouden en te ontwikkelen als een landschappelijk-recreatieve structuur die bijdraagt aan een aantrekkelijke leefomgeving. De RCE coördineert de rijksinzet en is eerste aanspreekpunt voor de samenwerkende provincies. Samen met de provincies heeft de RCE de nominatie voorbereid.

Nominatieproces Unesco

Informatie over het nominatieproces, de actuele stand van zaken en alle documentatie vindt u op de website programmanieuwehollandsewaterlinie.nl.