Archeologische monumenten

Namens de minister van OCW wijst de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed onroerende zaken aan als beschermd monument.

 

Het bestand aan beschermde archeologische monumenten laat op een aantal vlakken lacunes zien. Daarom zal de Rijksdienst met behulp van een meerjarig aanwijzingsprogramma toewerken naar een archeologisch monumentenbestand dat representatief is voor wat globaal in of op de Nederlandse bodem te vinden is aan sporen uit het verre verleden. 

 

Terreinen met hoge archeologische waarden kunnen worden beschermd volgens de Monumentenwet 1988. 

Dat betekent dat eigenaren, gebruikers en gemeenten verplicht zijn deze terreinen te ontzien voor alle werkzaamheden die grondverzet met zich meebrengen.

Er kunnen aparte overeenkomsten worden gesloten met de eigenaar of gebruiker om het behoud van het monument te regelen.

 

De gemeente moet deze terreinen als beschermde archeologische monumenten op haar plankaarten zetten en ervoor zorgen dat ze een bestemming krijgen waardoor de archeologische inhoud van de bodem niet beschadigd wordt.

 

Voor elke verandering aan het uiterlijk van een monument, elke wijziging van het gebruik van zo’n terrein of bodemingreep die dieper gaat dan de bouwvoor, moet een vergunning worden aangevraagd bij de minister van OCW. De Rijksdienst is namens de minister belast met de uitvoering van de Monumentenwet. Concreet betekent dat de aanwijzing en vergunningverlening voor de archeologische monumenten.

 

Archeologische waarden zijn een onvervangbaar onderdeel van het culturele erfgoed. Deze waarden moeten expliciet meetellen bij beslissingen over ruimtelijke ingrepen, en waar mogelijk ontzien.

 

Wanneer vervolgens bescherming en inpassing van waardevolle monumenten niet mogelijk blijken, zal de historische informatie door verantwoord archeologisch onderzoek veiliggesteld moeten worden. Daarbij geldt: de verstoorder betaalt. De uitvoerder van de voorgenomen ingreep is verplicht de kosten van dit onderzoek en alle bijkomende kosten te betalen.