Op 14 februari opent ZKH prins Willem Alexander de tentoonstelling 'Zoet & Zout' in de Kunsthal Rotterdam. In deze tentoonstelling staat het element water, als bepalend voor de Nederlandse identiteit, centraal. In vijf thema's (strijd, verbond, gewin, vermaak en mythe) wordt dieper ingegaan op de verschillende aspecten van onze relatie met water. Die verbondenheid wordt uitgebeeld met een gevarieerde selectie van 120 kunstwerken van oude meesters en moderne kunstenaars. Hieruit blijkt dat door de jaren heen het thema water ook in de Nederlandse kunstgeschiedenis een belangrijk thema is.
De tentoonstelling is samengesteld door gastconservator Maartje van den Heuvel, kunsthistoricus en conservator Bijzondere Collecties van de Universiteit Leiden. Zij schreef samen met Tracy Metz de catalogus, deze zal worden uitgegeven bij NAi-uitgevers.
Behalve de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed geven ook het Rijksmuseum en Rijksmuseum Kröller-Müller werk in bruikleen.
Uit de kunstcollectie van het Rijk is werk te zien van Jan van Goyen, Charles Leickert, Hendrik Willem Mesdag, Willem Witsen, Eduard Fernhout en Ferdinand Erfmann. De schilderijen komen uit diverse collecties: aankopen, uit de Beeldende Kunstenaars Regeling, uit het legaat van Willem van Rede en uit de Nederlands Kunstbezitcollectie.
Het is in dit jaargetijde leuk even wat beter te kijken naar een ijsgezicht van Van Goyen. Van Jan van Goyen zijn ruimt tachtig ijsgezichten bekend. Een groot aantal daarvan dateert uit de jaren 1640-1645. Ook het schilderij Bevroren rivier met schaatsers dateert uit die tijd. De mensen genieten van de ijspret. Rechts op de voorgrond schaatst een man met een lange ijshaak over de schouder, bedoeld om drenkelingen uit het wak te trekken. In het midden zijn twee, dicht op elkaar geplaatste, door paarden getrokken sledes te zien en rechts een slede die door een schaatser geduwd wordt. Links voor de dam prikt een kind in een kleine slee zichzelf vooruit met twee korte stokken. Op de zijkant van de boot links op de voorgrond is naast het monogram VG met enige moeite het jaartal 1642 te zien.
