Bij Stockholm is een wrak gevonden van vermoedelijk een zeventiende-eeuws Nederlands schip. Het ligt op 43 meter diepte en is ontdekt door drie duikers die eigenlijk op zoek waren naar een ander schip.
De vinders hebben filmopnamen gemaakt waaruit blijkt dat het waarschijnlijk een Nederlands fluitschip betreft. Het schip verkeert in goede staat. Masten, dek en romp lijken nog intact. Het scheepswrak wordt wel het Leeuwenwrak genoemd, omdat op het roer het beeldhouwwerk van een leeuw staat.
Benno van Tilburg en Martijn Manders van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed maken deel uit van een internationale researchgroep, opgericht in maart 2008, die ook het in Zweedse wateren aangetroffen ‘spookwrak’ onderzoekt.
Mocht het gaan om Nederlandse fluitschepen, dan wil men vanuit Nederland onderzoeken of het financieel en wettelijk mogelijk is om een van de twee schepen te lichten en over te brengen naar de afdeling Scheepsarcheologie van de Rijksdienst in Lelystad. Hier kan het worden onderzocht, geconserveerd en voor publiek tentoongesteld.
Benno van Tilburg, locatiemanager van de afdeling Scheepsarcheologie, ziet hiervoor zeker mogelijkheden, al begrijpt hij heel goed dat een dergelijk project heel wat voeten in de aarde zal hebben. Om te beginnen zal de Zweedse overheid toestemming moeten geven, omdat deze formeel eigenaar is van de wrakken. Bovendien is het een vijf- tot tienjarenplan dat veel geld zal kosten. Van Tilburg vindt het echter meer dan de moeite waard. Het fluitschip is een icoon van de Nederlandse handel op de Oostzee. Op die manier kan in Lelystad een belangrijk hoofdstuk uit de Nederlandse maritieme historie voor publiek tot leven worden gebracht.
Zie ook dit item in het NOS-journaal van 11-8-2009.
