Bij de zandwinning op de Noordzee voor Maasvlakte 2 zijn deze maand mammoetbotten met vraatsporen gevonden. Deze zijn het bewijs dat hier hyena’s leefden. Dat werd al wel vermoed door wetenschappers, maar was niet eerder zo duidelijk aangetoond. Ook zijn botten met sporen van menselijke bewerking gevonden.
Regelmatig komen er bij de zandwinning botten van mammoeten, reuzenherten en andere dieren boven water. Maar botten met bijtsporen waren nog niet eerder gevonden.
Tijdens verschillende ijstijden stond de zeespiegel zo laag dat je van Nederland naar Engeland kon lopen. Op de plek van de Noordzee lag een steppeachtig gebied, waar onder andere kudden wolharige mammoeten leefden. Vissers vinden dan ook met enige regelmatig mammoetbotten en mammoetkiezen in hun netten.
Het nu gevonden materiaal komt uit diepere grondlagen die zijn weggebaggerd voor Maasvlakte 2. Begin oktober is een viskotter ingezet om zoveel mogelijk botten te verzamelen in deze diepere lagen. Tijdens dit veldwerk zijn vooral overblijfselen van wolharige mammoeten uit het laatste deel van het Pleistoceen (tot 11.500 jaar geleden) gevonden, maar ook gebeente van reuzenherten, wilde paarden, rendieren, steppenwisenten en edelherten. Behalve de botten met vraatsporen haalden onderzoekers ook een stuk gewei en botten met sporen van bewerking door mensen boven water. Hieruit blijkt dat mensen in het gebied leefden. Tot slot is een linkerdijbeen van een wolharige mammoet gevonden van 132 cm lang, voor zover bekend het langste dijbeen in Nederland van dit dier.
Deskundigen van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en het Natuurhistorisch Museum Rotterdam bepalen de komende weken de wetenschappelijke waarde van de vondsten. Afhankelijk daarvan wordt besloten wat ermee gebeurt. Plan is in ieder geval om een vitrine met de meest gave en interessante vondsten te plaatsen in informatiecentrum FutureLand op de Maasvlakte.
Klaas Post (links) met scheenbeen, Dick Mol met dijbeen
